Flammene spraker og knitrer, og det flyr gnister opp i lufta som forsvinner i mørket. Bålet sluker blikket vårt, som ein spennande thriller på Netflix, må berre sjå ei episode til. Vi har heldigvis mange vedkubbar igjen. Melkevegen går som eit kvitt belte over den svarte himmelen, det er så klar luft at vi kan sjå tusenvis av stjerner. Eg held rundt trekoppen med begge hender, kjenner varmen frå bålkaffien, nyter lukta. Den gode samtalen kjem lettare fram rundt bålet. Ein samtale om alt og ingenting, om det som betyr noko og det som kanskje er mindre viktig. Livet.  

Bålet sluker blikket vårt, som ein spennande thriller på Netflix, må berre sjå ei episode til.

Eg tek av fjellskoa og vender føttene mot bålet. Det damper. Kjenner kulden i ryggen og varmen i ansiktet. Vi er raudmosne i kinna begge to. Du veit, den kledelige fine raudfargen ein får av å vere ute. Jakka lukter bål frå sist gang, så det gjer ingenting at røyken setter spor. Bålklede, det kaller vi det. Hol etter tilfeldige flygande glør, teipa over med gaffateip. Som om kvart sår i jakka har sitt minne.  

Middagsrestane frå dagen før pakkar vi inn i folie og legg i ytterkanten av bålet, i dei gode og varme glørna. Sjeldan smakar vel restemat så godt. Eg skjer ei fin stripe i bananene og putter inn ei rute med melkesjokolade. Akkurat sånn vi lærte på speideren som barn. Legger desserten på bålet og venter til sjokoladen smelter, banansplit blir det, berre uten is. Gourmetmat på tusenstjerners restaurant. 

Vi legger oss bakover, i lyngen, det kiler litt i nakken. Teller stjerneskot. Eg ser minst fem. Det blir fem ønsker, om fred på jord. Eg har jo alt eg treng akkurat her, fred. Og om alle kunne ta del i denne freden, ja då hadde det blitt ei anna verd. 

Bålet er i ferd med å brenne ut. Det er berre glohaugen igjen. Ettermiddagen har blitt kveld, og kvelden blir snart natt. Vi pakker liggeunderlag og tallrikslåda og søppelet vårt i sekken og rusler heim. Ti minutter går vi, ja kanskje femten siden vi egentlig ikkje vil heim, før stjernene blir bytta ut med lyset fra lyktestolpane. Så langt fra villmarka, men likevel så nærme.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Previous Next
Close
Test Caption
Test Description goes like this